گله مندی از بی توجهی " میراث فرهنگی " به آثار تاریخی ایراج

در تعطیلات پایان هفته گذشته ، روستای ایراج پذیرای بیش از 120 گردشگر بود .
روز جمعه در شهرک امام حسین متوجه حضور جمعیت زیادی روی قلعه شدم  که بلافاصله به طرف آنها حرکت کردم و پس از معرفی خود و استقبال واقعاً بی نظیر آنها ، توضیحاتی در مورد ایراج ، قلعه ایراج و قدمت آن و پیشینه برج ( که الآن اثری از آن بنای تاریخی نیست ! ) ارائه شد و سپس بازدید از  بوکن های گبرها و خانه های قدیمی و قبرستان گبرها ( که آن هم آخرین روزهای حیات خود را سپری می کند ! ) و درخت سرو و چشمه های ایراج  صورت گرفت که بسیار مورد توجه و حیرت آنها واقع شد به نحوی که ایراج را از جهات مختلف زیباترین و دارای بیشترین قابلیتهای گردشگری در منطقه می دانستند و به شدت از اداره میراث فرهنگی به دلیل بی توجهی به این آثار گرانبها گله مند بودند و حتی بعضی از آنها عنوان می داشتند که گلایه خود را از این بابت به میراث فرهنگی اصفهان انتقال خواهند داد.  ( ان شاء الله که چنین شود ) .
البته در کنار این تعریفها ، از نارسایی ها و کمبود امکانات مانند سرویس بهداشتی و مواد غذایی گله داشتند و حتی یکی از آنها به دلیل دل پیچه ، مقداری ماست نیاز داشت که حقیقتاً جایی در ایراج سراغ نداشتیم ، تا اینکه آقای غلامرضا نجفی پس از چند ساعت به هر شکلی که بود ظرف ماستی تهیه کرد و ...
همچنین بعضی از این افراد تمایل زیادی داشتند که در مورد ایراج مطالعاتی داشته باشند که سفرنامه ها ، کتاب هایی که در منطقه نگاشته شده و  سایتها و  وبلاگهای ایراج به آنها معرفی گردید .
مورد دیگری که قابل ذکر است اینکه تقریباً تمامی آنها به صنایع دستی از جمله زنبیل کوچک ، تخته گوی اسفند ، دولنده و کلاه حصیری تمایل نشان می دادند و حتی حاضر بودند به هر قیمتی آن را خریداری کنند که این خود نشان دهنده این است که با جذب گردشگر ، به انحای مختلف می توان برای روستا جذب درآمد نمود . حال  فروش فوق العاده مغازه حاج حبیب ثابتی که جای خود دارد .
جالب این بود که گروه زیادی از این گردشگران از برخورد روستاهای مجاور " که خود تشکیلاتی برای این امر دارند " گله مند بودند و با توجه به استقبالی که از آنها در ایراج به عمل آمد ، ابراز می داشتد که اگر می دانستیم در ایراج اینقدر خوش می گذرد هر سه روز تعطیلات را به ایراج اختصاص می دادیم .

اباذر نجفی

 

 

 

 

مطالب مرتبط